عين القضات مي گويد اگر زيبايي معرفت را كه همان زيبايي معقول است كسي بتواند بر ديواري نقش كند هيچ كس نبيند آن منظره مگر اينكه در دم جان دهد يعني توان ديدنش را ندارد از بس كه زيباست.
بنابراين زيبايي در هر دركي از ادراكات ما يا به عبارت دقيقتر در هر مرتبه از مراتب وجودي ما يك نوع تجلي خاص خودش را دارد و هر چه مراتب هستي ما وجودي ما بيشتر و بالاتر باشد به عالم زيبايي بيشتر راه پيدا مي كنيم چون هستي زيباست و حق تعالي زيبايي مطلق است . زيبايي بخشي از حق نيست زيبايي حق است .حق زيباست.ولي زيبايي مطلق است. بستگي دارد كه ما چه اندازه بتوانيم به عالم زيبايي راه پيدا كنيم. 
دکتر ابراهیمی دینانی