کودکی اندیشید:

             که خدا چه میخورد؟
   چه می پوشد؟
 کجا منزل دارد؟
ندایی آمد: او غم بندگانش را میخورد گناهانشان را می پوشد و در قلب شکسته ی آنان ساکنست...